تغییر نقش معلم مبتنی بر نظریه پیچیدگی: از بازنمایی به تسهیل نوپدیدی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی،دانشگاه خوارزمی، ایران

چکیده

هدف مطالعه حاضر، بازاندیشی درباره نقش معلم در فرایند یاددهی/یادگیری مبتنی بر نظریه پیچیدگی است. برای این منظور نقش معلم در بینش سنتی کمنیوس و نیز بینش منتقدانه دیوئی مطرح شده و از نقش معلم در نظریه پیچیدگی دفاع شده است به گونه ای که مطالعه حاضر انگاره تسهیلگر نوپدیدی را به جای انگاره معلم بازنمایاننده پیشنهاد می کند. چنین است که نقش تسهیلگری مطابق با نظریه پیچیدگی، فراهم کردن بستر مناسب برای مشارکت همراه با درگیری و توجه، گوش فرادادن هرمنوتیکی، بکار آمدن نیروی تخیل و فی البداهگی، و نوپدیداری تفسیرهای گوناگون و پدیداری دانش و آگاهی نوپدید زمانی، غیرخطی، پیش بینی ناپذیر، خودسازمان و مشترک است. با چنین بینشی تسهیلگری و یادگیری همچون دو امر همزمان و پیوسته، که هیچ یک به معلم یا فراگیران نیز محدود نمی شوند، بسترساز نوپدیدآیی دانش زمانی و مشترک در سطح کلاس است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Changing the Role of Teacher according to Complexity Theory: From Representation to Facilitating Emergence

نویسندگان [English]

  • Parvin Bazghandi
  • saeid zarghami-hamrah
  • Reza Mohammadi Chaboki
Faculty of Psychology and Educational Sciences, Khwarazmi University, Iran
چکیده [English]

The present study seeks to rethink the role of the teacher in the teaching-learning process according to the complexity theory. First the role of the teacher is explained in the traditional vision of Comenius and Dewey's critical insight and then the role of the teacher is discussed in the complexity theory. Then, the teacher’s image as an emergence facilitator is suggested instead of their image as a representer. In this way, the facilitator role, as recommended by the complexity theory, involves creating a context for participation along with engagement and attention, hermeneutic listening, using imagination and improvising, the emergence of different interpretations, and the non-linear, unpredictable, self-regulated, and common knowledge and awareness. From this viewpoint, facilitating and learning which are considered as simultaneous and continuous and are not limited to teacher or learners, could establish a context for the emergence of common knowledge at the classroom level. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Compelxity theory
  • Facilitating
  • Emergence
  • Representation
بازقندی، پروین(1394). استنباط فلسفه آموزش علوم تجربی بر بنیاد فلسفه علم برآمده از نظریه پیچیدگی. رساله دکتری. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی.
باقری، خسرو؛ سجادیه، نرگس؛ توسلی، طیبه(1389). رویکردها و روش های پژوهش در فلسفه تعلیم و تربیت. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
رشتچی، مژگان(1394). اصول تسهیلگری و ویژگی های تسهیلگر حلقه کندوکاو. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
کومبز، جرالد آر؛ دنیلز، لو روی بی(1387). "پژوهش فلسفی: تحلیل مفهومی". ترجمه خسرو باقری در روش شناسی مطالعات برنامه درسی. ادموند سی.شورت، ترجمه محمود مهر محمدی و همکاران؛ تهران: انتشارات سمت و پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش.
محمدی چابکی، رضا(١٣92). استلزامات طرح نظریه ای تربیتی مبتنی بر پارادایم پیچیدگی. رساله دکتری. دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
محمدی چابکی، رضا؛ بازقندی، پروین؛ ضرغامی، سعید(1396). یادگیری در پارادایم پیچیدگی: ماهیت، قلمرو  و فرایند.  پژوهش‌نامه مبانی تعلیم و تربیت،7 (1)، 65-47.
-Alhadeff-Jones, M. (2008). Three generations of complexity theories:  Nuances and ambiguities. In M. Mason (Ed.), Complexity theory and the philosophy of Education (pp. 62-78). UK: John Wiley & Sons Ltd.
Biesta, G., & Osberg, D. (2007). Beyond re/presentation: A case for updating the epistemology of schooling. Interchange. 38(1), 15–29. Doi: 10.1007/s10780-007-9015-2
Bloom, J. W., & Volk, T. (2007). The use of metapatterns for research into complex systems of teaching, learning, and schooling. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 4(1), 45-68.
Byren, D. (2014). Thoughts on a pedagogy of complexity. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 11(2), 40-50.
 Comenius, J. A. (1654/1810). Vissible world: A nomenclature and pictures of all the chief things that are in the world and of men's employments therein. (C. Hoole, Trans.). New York: T. & J. Swords.
-Conrad, I. (2006). Education reform at the "edge of chaos": constructing ETCH (An Education Theory Complexity Hybrid) for an optimal learning education environment. (Doctoral thesis, University of Pittsburgh, Pennsylvania, United States). Retrieved from
 Davis, B. (2005). Teacher as 'consciousness of the collective'. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 2(1), 85-88.
Davis, B., & Sumara, D. (2006). Complexity & education: Inquiries into learning, teaching & research. London: Lawrence Erlbaum Associates.
Dewey, J. (1902/1966). The child and the curriculum. Chicago: The University of Chicago Press.
Fels, L. (2004). Complexity, teacher education and the restless jury: Pedagogical moments of performance. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 1(1), 73-98.
Foucault, M. (2005). The order of things. London: Routledge.
Given, L. M. (Ed.). (2008). The sage encyclopedia of qualitative research methods. London: Sage.
Goldman, S. L. (2007). Systems, chaos, and self-organization. In Great scientific ideas that changed the world (pp. 92-102). Virginia: The Teaching Company.
-Heyting, F. (2005). Methodological traditions in philosophy of education. In F. Heyting., D. Lenzen., & J. White (Eds.), Methods in philosophy of education (pp. 1-12). London & New York: Rout ledge.
Hirst, P. H., & White, P. (1998). Philosophy of education: Major themes in the analytic tradition. London: Routledge.
Hooker, C. (2011). Philosophy of complex systems. New York: Elsevier.
Iannone, R. (1995). Chaos theory and its implications for curriculum and teaching.  Journal of Education. 115(4), 541-547. Retrieved from http://connection.ebscohost.com/c/articles/9510054518/chaos-theory-implications-curriculum-teaching
Jordan, M. E. (2010). Mathematics as a complex system: Learning in complex adaptive systems. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 7(1), 70-76.
Laroche, L., Nicol, S., & Mayer-Smith, J. (2007). New venues for science teacher education: Self-organizational pedagogy on the edge of chaos. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 4(1), 69-83.
Lenk, H., & Stephan, A. (2002). On levels and types of complexity and emergence. In E. Aggazy., & L. Montecucco (Eds.), Complexity and emergence, proceedings of the annual meeting of the International Academy of the Philosophy of the Science (pp.13-28). New Jersi: World Scientific.
Lipman, M. (1988). Philosophy goes to school. Philadelphia: Temple University Press.
Lipman, M. (2003). Thinking in education. New york: Cambridge University Press.
Mason, M. (2008). What is complexity theory & what are its implications for educational change? In M. Mason (Ed), complexity theory & the philosophy of education (pp. 32-45). New York: Wiley & Blackwell.
Olssen, M. (2008). Foucault as Complexity Theorist: Overcoming the problems of classical philosophical analysis. In M. Mason (Ed.), Complexity theory and the philosophy of education (pp. 91-111). New York: Wiley & Blackwell.
Osberg, D., Biesta, G., & Cilliers, P. (2008). From representation to emergence: Complexity’s challenge to the epistemology of Schooling. In M. Mason (Ed.), Complexity theory and the philosophy of education (pp. 204-217). New York: Wiley & Blackwell.
Sanford, K. J.; Hopper, T. F.; & Starr, L. (2015). Transforming teacher education thinking: Complexity and relational ways of knowing. Complicity: An International Journal of Complexity and Education. 12(2), 26-48.
Swan, K., Garrison, D. R. & Richardson, J. C. (2009). A constructivist approach to online learning: the Community of Inquiry framework. In Payne, C. R. (Ed.) Information Technology and Constructivism in Higher Education: Progressive Learning Frameworks. Hershey, PA: IGI Global, 43-57.
Taylor, C. (1995). Philosophical arguments. Cambridge: Harvard University Press.